Sænskar kjötbollur...

Það er eitthvað við Svía sem fer alveg rosalega í taugarnar á mér. Ég er að sjálfsögðu ekki að tala um alla Svía því ég ætla ekki að falla í þá gryfju að fara að alhæfa um þessa annars ágætu þjóð. Ég er að tala um það sem ég vil kalla samnefnarann fyrir hinn dæmigerða Svía.

Svíar eru alveg ótrúlega stoltir af sér og sínum og vilja meina (rétt eins og við Íslendingar þó) að þeir séu hreinlega bestir í öllu. Þeir eru auðvitað langbesta þjóðin í öllum íþróttum og eru fljótir að benda á alls konar obscure hluti (rétt eins og við Íslendingar) þegar þeir vinna ekki í einhverri íþróttagrein sem afsökun fyrir slökum árangri (of blautt gras, dómarinn gamall kommi). Svíar verða líka alltaf jafn gáttaðir þegar lagið þeirra vinnur ekki Eurovision því að þeir eru sannfærðir um að lag hvers árs sé besta lag í heimi (og þeir spila það líka linnulaust það sem eftir líður af árinu). Að sjálfsögðu segja þeir líka aðeins frá 'sínum mönnum' í fréttaflutningi þar sem fjallað er um einhverjar keppnir sem þeir taka þátt. "Heimsmeistaramótið í innanhúss hackysack fór fram í gær, sænska liðið hafnaði í 13. sæti." Fréttin búin og maður er engu nær um það hver vann eða neitt annað en það sem viðkemur sænska liðinu. Það er bara ef það vinnur sem maður fær að vita eitthvað meira og þá einungis hverjir voru lagðir að velli...

Tungumálið er nú sér kapítuli út af fyrir sig. Fyrir mér hljómar þetta alltaf eins og væl, krakki að suða í mömmu sinni um nammi eða eitthvað álíka. Norðmenn hafa allavega vit á því að syngja sitt leiðinlega tungumál til að fríska upp á það en Svíar þurfa nánast að skæla með til að ná þessum eina sanna sænska framburði. Fyrir vikið hljóma allir Svíar eins og þeir séu voðalega leiðir eða (ef maður er að reyna að tala við þá á skandínavísku) eins og maður sé voðalega vondur við þá. Ferlega pirrandi til lengdar.

Sænskir karlmenn eru svo eitt fyrirbærið. Ég held að það sé ekki nokkur þjóð í heimi sem hefur jafn marga metrosexual karlmenn og Svíar. Eins og Jonni félagi orðaði svo skemmtilega í morgun: "Sænskir karlmenn eru alveg svakalega plebbalegir!" Það er þetta plebba element sem stingur í augun. Dæmigerður sænskur karlmaður lítur nokkurn veginn svona út: Hár, frekar grannur, ljóshærður, með sítt að aftan (eða bara sítt hár almennt), skegglaus með öllu (taðskegglingar upp til hópa) með (bláa, auðvitað) peysu um axlirnar og hárgelið lekandi niður á enni. Sannir 'karlmenn' þar á ferð ;)

Sænskar konur eru nú samt alls ekki slæmar. Yfirleitt ljóshærðar sem er oftast nær jákvætt og margar hverjar bara helvíti flottar. Eiginlega hef ég ekkert slæmt um þær að segja í rauninni annað en að þær eru sænskar...

Svíar eru líka með endemum latir. Ekki þannig latir heldur vinnulatir. Kannski kalla ég þá bara lata því að við Íslendingar erum vanir miklu lengri vinnuviku heldur en Svíar. Meðalvinnuvikan í Svíþjóð er 37 tímar. Það þýðir að klukkan eitt á föstudögum fara allir Svíar heim. Þeir taka samt alltaf klukkutíma í mat þannig að vikan er í raun búin klukkan tólf á hádegi á föstudögum. Þetta á auðvitað bara við þegar þeir mæta í vinnuna því Svíar eru heimsmeistarar í fjölda veikindadaga á ári á íbúa. Þeir taka að meðaltali 28 veikindadaga á ári sem gerir 2 1/3 veikindadag á mánuði. Það þýðir að viðvera þeirra er ekki nema um 88% af heildarviðveru samkvæmt starfssamningi. Ef Svíar væru tölvukerfi þá væri uppitíma þeirra talinn slappur...

Auðvitað er margt gott í Svíum líka, þeir eru (oftast nær) vingjarnlegir og gestrisnir og (þeir sem ég þekki allavega) mjög indælir á allan hátt. Það er samt eitthvað við þá sem bara hreinlega fer ekki saman við mína 'hagsmuni' sem manneskju. Tungumálið, plebbahátturinn, lélegu Eurovisionlögin, Faxi eða letin, allt spilar þetta inní. Hvað mig varðar er eitthvað verulega rotið í Svíaríki...