Sona si Latine loqueris!

Gleymdi algjörlega að minnast á það að um daginn komumst við að því að það er ekki bara einn góður ítalskur pizzustaður hérna í nágrenninu heldur eru þeir tveir! Og það sem meira er, þessi 'nýi' er nær heldur en hinn! Þannig að nú er staðan sú að ef við nennum ekki að elda og erum hungruð í ítalska pizzu þá er um tvo staði að velja sem báðir eru í innan við 400 metra radíus frá íbúðinni. Pretty sweet...

Annars þurfti ég að sitja heima í dag í staðinn fyrir að henda mér á Vesterbrogade með Jonna (sem var að vísu heima líka en það er önnur saga). Málið er að á föstudaginn þá ákvað nýi prentarinn okkar að hætta að virka. Þórunn, sem er tiltölulega prentsjúk, hafði semsagt náð að klára blekið í tveimur af sex blekhylkjum prentarans og fór og keypti ný. Eftir að hún hafði skipt um hylkin þá neitaði prentarinn alfarið að prenta nokkuð og ullaði bara á hana með tilheyrandi skæting og leiðindum. Eftir ítrekaðar tilraunir til að laga gripinn hafði hann betur og við neyddumst til að gefast upp og hringja í Hewlett Packard hér í Danmörku...

Þar sem ég nennti ekki að kíkja á þetta almennilega fyrr en í gær þá þurfti ég að bíða þangað til í dag með að hringja og um leið og þeir opnuðu skiptiborðið hjá sér hringdi ég, semsagt hálf níu í morgun. Maðurinn sem ég talaði við var ákaflega viðkunnalegur en tjáði mér (eftir að ég sagði honum að ég væri með Mac-a) að hann þyrfti að taka niður númerið mitt og að hann myndi láta einhvern Mac-vanann hringja í mig um tíuleytið. Klukkan hálf eitt gafst ég loksins upp á að bíða og hringdi bara aftur. Talaði þá við sérlega skemmtilegan gaur sem eyddi rúmlega klukkutíma í að hjálpa mér með gripinn. Við reyndum ýmsar kúnstir og tilfæringar en að lokum komst hann að sömu niðurstöðu og ég, að prentararæksnið væri bara bilað. HP ætlar að senda okkur nýjan í næstu viku...

Honk! Honk!