Messa er við Þorlák er kennd...

Tíundi var Gluggagægir,
grályndur mann,
sem laumaðist á skjáinn
og leit inn um hann.

Ef eitthvað var þar inni
álitlegt að sjá,
hann oftast nær seinna
í það reyndi að ná.

Ellefti var Gáttaþefur,
- aldrei fékk sá kvef,
og hafði þó svo hlálegt
og heljarstórt nef.

Hann ilm af laufabrauði
upp á heiðar fann,
og léttur, eins og reykur,
á lyktina rann.

Ketkrókur, sá tólfti,
kunni á ýmsu lag. -
Hann þrammaði í sveitina
á Þorláksmessudag.

Hann krækti sér í tutlu,
þegar kostur var á.
En stundum reyndist stuttur
stauturinn hans þá.

- Jóhannes úr Kötlum

Windowpeeper, Doorsniffer og Meathook, skrýtin nöfn á þessum jólasveinum. Annars er ekkert skrýtið við það að vera kominn til Íslands, eiginlega bara óttalega hversdagslegt. Fyrir utan auðvitað að þurfa að vera á bíl til að komast á milli staða, veðrið (auðvitað) og að hitta allt fólkið sem maður hefur ekki séð síðan í sumar. Og ég kvarta nú ekki heldur yfir snjófölinni sem er yfir öllu þessa stundina heldur, hleypir jólafílingnum í nýjar hæðir hreinlega!

Er þessa stundina að hlusta á The Christmas Song með Nat King Cole. Hef verið að bíða með það þangað til einmitt í dag, ekki við hæfi að hlusta á þetta lag fyrr því þetta er jólalagIÐ með stórum greini. Á eftir ætlum við svo að kíkja á afana og ömmuna og kasta á þau jólakveðju í samfloti við Dóa og Kaju og svo er stefnan jafnvel sett á Laugaveginn seinna í kvöld, sjáum til hvernig viðrar og hvernig stemmningin verður. Annars verðum við bara heima í rólegheitum eins og lög gera ráð fyrir...

Til að hjálpa til við jólastemmninguna þá er þessi auglýsing alltaf killer... :)