Handboltavertíðin er formlega hafin!

Fyrsti leikur vetrarins í handboltanum, og jafnframt fyrsta tapið, varð staðreynd fyrir um tveimur tímum síðan í Rypark Hallen. Þar áttust við 'stórliðin' IF Guðrún (eða stóru og feitu Íslendingarnir eins og Danirnir kalla okkur) og Team Tissø (....... (sjálfval lesenda á uppnefni hér)). Þessi leikur var víst í bikarkeppninni og því til mikils að vinna en sigurliðið fékk víst að launum að spila annan leik í sömu keppni við annað lið á meðan tapliðið fékk ekkert og baunir, túkall. Sigur Tissø (hvað er það eiginlega, tisse = pissa => pissueyja?!?) 34-29 verður víst að teljast sanngjarn því þeir voru sérdeilis sprækur af Dönum að vera og við áttum eiginlega aldrei séns. Þeir leiddu bókstaflega allan leikinn og í eina skiptið sem staðan var jöfn var þegar dómarinn flautaði leikinn í gang. Að vísu vorum við aldrei langt á eftir þeim og í stöðunni 22-21 þá hefði í raun allt getað gerst en þá var íslenska blaðran sprungin og óþreyttir Danirnir völtuðu yfir okkur í lokin...

En góðu fréttirnar (það eru alltaf góðar fréttir) eru samt sem áður þær að handboltinn er byrjaður aftur og ég náði meira að segja að skora mark (sem gerist víst ekki á hverjum degi)! Þannig að ég er bara sáttur og ég veit að Þórunn (sem hafði fyrir því að koma og horfa á herlegheitin) var bara nokkuð sátt (við mig allavega) líka... ;)

Annars fengum við heldur betur glaðning í dag! Um daginn hafði Hanna Gunna samband og bauð okkur að fyrra bragði að fá lánaðan bíl þeirra hjóna á meðan þau verða á Spáni næstu tvær vikurnar. Að sjálfsögðu þáðum við boð þeirra með þökkum og hjónakornin komu hérna heim um hádegisbilið og ég skutlaði þeim svo út á Kastrup. Þannig að næstu tvær vikurnar verðum við cruise-andi um bæinn með shade-arann á nefinu og vinstri höndina hangandi út um gluggann blast-andi phat-u europoppi eins og choco-arnir gera á Íslandinu. Laddi hnakki, já svei mér þá, hví ekki?!? ;)