We are the losers, of Eurovision...

(Disclaimer: Sá sem þetta skrifar er með öllu hlutlaus um allt sem viðkemur (Austur-)Evróvisjón í alla staði og er slétt sama um þessa ömurlegu keppni þar sem lönd keppast við að finna slæm lög og slæma flytjendur og reyna svo að 'skreyta' þau með misgóðum dönsurum, undantekningarlaust með slöppum árangri. Og þar hafiði það...)

Ég verð nú eiginlega að taka undir með Eiríki rauða. Þessi keppni (sem ég álpaðist til að horfa á) er orðin svo mikið prump að ég er helst á því að öll Vestur-Evrópa ætti að taka sig til, segja sig úr keppninni og búa til nýja keppni (eða bara enga keppni) þar sem bara þau myndu taka þátt. Þegar kosningahrynan fór í gang (þessar 15 mínútur) þá voru sýnd stutt brot úr hverju lagi og við hjónin + Sigríður (sem kom og horfði með okkur) ákváðum að reyna að giska á hvaða lönd færu áfram. Ég held að ég hafi verið með átta af tíu rétt og þessi tvö sem klikkuðu voru einhver önnur austantjaldslönd hvort eð er þannig að eiginlega var ég með fullt hús stiga því þetta drasl var allt eins! Verst er að mér fannst framlag Íslands alls ekki svo galið, fékk allavega ekki þennan dæmigerða 'kjánahroll' eins og svo oft áður, get þá núna með góðri samvisku gert bara eitthvað allt annað á laugardaginn! :D

Held, svei mér þá, að ég hefði getað sleppt því að skrifa um þetta í ár og vísað bara í færsluna frá í fyrra. Breyta bara 'Sylvía Nótt' í 'Eiríkur rauði' og málið er dautt...

Non plaudite, modo pecuniam jacite...

Maður gæti nú alveg freistast til að halda að maður sé merkilegur ef miðað er við viðbrögðin við færslunni minni í gær. Ekki það að það sem ég var að segja hafi vakið svona mikil viðbrögð heldur bara það að ég sagði eitthvað yfirhöfuð! Allskonar fólk er búið að þakka mér kærlega fyrir að nú geti það loksins lifað eðlilegu lífi og hafi tekið gleði sína á ný yfir ósköpunum. Ég get varla ímyndað mér hvaða viðbrögð ég hefði nú fengið ef ég væri að skrifa eitthvað athyglisvert... ;)

Við hjónin sóttum hjólin okkar á verkstæði í gær. Það var að vísu ekki svo að það væri eitthvað að fákunum, hentum þeim bara í check-up og létum fara yfir gripina hátt og lágt. Þetta er álíka viðhöfn og þegar Íslendingar fara með bílinn sinn í skoðun, allavega þurftum við að bóka tíma með góðum fyrirvara og skilja hjólið eftir yfir nótt. Naðran mín góða er núna aftur eins og ný (gott ef þeir úðuðu ekki smá 'new car smell' á hana í leiðinni), eina er að dekkin eru kannski í það harðasta þannig að maður þarf að fara rólega yfir verstu misfellurnar en það jafnar sig eins og annað...

Fór líka út á Kastrup í gær að hitta Marco Polo (betur þekktur sem pápi gamli) sem var að millilenda á leið frá Íslandi til Kína. Hann hafði í fórum sínum myndavél sem við Þórunn festum kaup á í mars en erum fyrst að fá í hendurnar núna, svona er þetta víst þegar vélin er keypt í Singapore, fer þaðan til Kína, frá Kína (í gegnum Köben) til Íslands og svo frá Íslandi til Köben. En þetta skilaði sér að lokum og við erum að vonum himinlifandi með gripinn! Nú er bara að læra á þetta helvíti... :D

Fékk svo sent þetta 'próf' í gær sem á að hjálpa manni að taka ákvörðun um það hvað maður á að kjósa. Hefði nú kannski verið betra að fá þetta áður en ég fór í sendiráðið en allavega skemmtilegt að vita til þess að það sem ég kaus var nákvæmlega það sama og ég fékk útúr prófinu, kannski kaus ég bara alls ekki rangt eftir allt saman... :O

Að lokum ber að geta þess að Jón nokkur Dan (betur þekktur sem Jonni danski) á þrítugsafmæli í dag. Er ekki frá því að ég hafi séð smá grátt í vöngum hjá honum áðan... ;)

Listin að kjósa rangt...

Já, góðir hálsar, Laddi er mættur aftur eftir ansi gott og langt 'hlé' (þeir sem þekkja mig eitthvað vita að það þýðir 'leti'). Ritstíflunni var sturtað niður í klósettið í hádeginu og er nú vonandi á leið með hinu klóakinu út í Atlantshaf. Ekki hefði mig órað fyrir að svona margir hefðu gaman af því að lesa þessa þvælu og fjölmargir hafa nefnt við mig að líf þeirra vanti einhverja fyllingu eftir að ég fór í pásu. En ég er semsagt kominn aftur til að reyna að bæta úr því og reyna um leið að bæta líf þeirra örfáu (en samt dyggu) stuðningsmanna minna sem leggja leið sína hingað á hverjum degi (sumir jafnvel oftar)...

Við hjónin fórum að kjósa í sendiráðinu í gær. Ekki að það sé eitthvað ýkja merkilegt en samt sem áður, alltaf ákveðin athöfn fólgin í því að greiða atkvæði sitt á fjögurra ára fresti til handa pólitíkusum sem hugsa yfirleitt meira um sjálfa sig en kjósendurna. En að sjálfsögðu á maður að nýta kosningaréttinn sinn þó ekki væri nema bara til að skila auðu og gefa þannig öllum flokkum fingurinn á einu bretti. Ákvað þetta árið að í stað þess að kjósa rétt (eins og allir spyrja mann þrálátlega eftir að maður hefur kosið) að kjósa bara frekar rangt og má fólk bara túlka það eins og það vill!

Uppgötvaði svo um daginn (á nýjan leik) Íslendingabók á netinu mér til mikillar ánægju og skemmtunar. Komst að því að það er ekki nóg með að ég sé frábær í alla staði heldur er ég líka gríðarlega ættstór með eindæmum! Ingólfur Arnarson var t.a.m. 29xlanga-langafi minn, hvorki meira né minna. Egill Skallagrímsson var á svipuðu reki í lönguvitleysunni. Sömuleiðis er Snorri Sturluson langa x eitthvað langafi minn og skýrir það kannski að hluta til þessa skrifáráttu mína (er viss um að hann fékk ritstíflur eins og aðrir). Svo þarf nú ekki að fara ýkja langt aftur til að finna það út að langamma mín var dóttir biskups (sem er þá væntanlega langalangafi minn) og átti hann fleiri börn sem ekki eru síður merkileg. Eitt þeirra var víst forsætisráðherra á sínum tíma og annað var forsetafrú! Ekki að undra að maður sé svona vel af guði gerður þegar 'undirlagið' er svona gott ;)

Annars hefur tiltölulega lítið gerst síðan 25. mars annað en að við fórum til Íslands í fermingu og brúðkaup og eftir að við komum út aftur er fótboltinn hjá IF Guðrúnu byrjaður á fullu með litlum árangri. Tvö jafntefli og tvö töp er árangurinn það sem af er og ég í þokkabót fyrirliði í öllum fjórum leikjunum. Bara ef stórt ætterni gæti nú gert mig að betri knattspyrnumanni...

En að sjálfsögðu grætur maður ekki töp á knattspyrnuvellinum eftir að Manchester United tryggði sér Englandsmeistaratitilinn á dögunum í fyrsta sinn í þrjú ár! Kærkomið, svo ekki sé meira sagt og ég hef varla farið úr United búningnum eftir að Arsenal tryggvi United titilinn. Nú er bara að klára Chelsea af 19. maí og taka þetta tvöfalt! Ef Liverpool svo hundskast til að tapa á móti AC Milan í CL þá verður árið fullkomnað, að öðrum kosti má maður eiga von á því að úlpurnar (fyrir þá sem ekki vita er það gælunafn yfir Púlara) núi manni þessum CL titli um nasir þrátt fyrir að þeir hafi ekki svo mikið sem séð Englandsmeistaratitilinn síðan á níunda áratug síðustu aldar...